Глыбокае. Кармеліцкі манастырскі комплекс


Кармеліцкі манастырскі комплекс у Глыбокім – помнік архітэктуры ранняга барока. Ён уключаў ў сябе будынак былога касцёла, манастыра і брамы. Быў закладзены ў 1639–1654 гадах мсціслаўскім ваяводам Іосіфам Корсакам. У 1735 годзе быў перабудаваны ў стылі «віленскага» барока. Перад галоўным фасадам храма знаходзіцца двухярусная брама, збудаваная адначасова з перабудовай храма ў 1735 годзе. Па сваёй кампазіцыі ён уяўляе выцягнутую базіліку з прастакутнай апсідай. Да велічэзнага масіва асноўнага аб'ёму з тоўстымі сценамі прыстаўлены лёгкія, тонка прамаляваныя вежы, якія ўзносяць будынак у нябёсы. Каменны трохпавярховы манастыр, які замяніў драўляны ў 1735 годзе, прылягаў да касцёла з паўночна-заходняга боку. Захавалася яго ўсходняе крыло, два іншых, струхлелых, былі разабраны ў 1892 годзе. Прычынай зачынення манастыра стала паўстанне 1863 года і актыўны ўдзел у ім кармелітаў, якія перадавалі паўстанцам прадукты, забяспечвалі іх лекамі, хавалі ў падзямелле манастыра. Пасля разгрому паўстання келлі манастыра і яго падзямеллі ператварыліся ў камеры для катаванняў і ўтрымання удзельнікаў паўстання. У час перабудовы касцёла пад царкву ў 1875 г. былі згублены фрэскі, якія якія пакрывалі сцены і столь храма. Тады ж у ім быў усталяваны іканастас. Адмысловай каштоўнасцю храма з'яўляецца копія цудатворнай выявы Богамаці «Годна ёсць», прывезеная сюды ў 1911 году з Карэі — сталіцы Святой Гары Афон. У наш час касцёл пераасвянчон і дзейнічае як праваслаўная царква Раства багародзіцы.


Для зручнай навігацыі па славутасцях выкарыстайце БЯСПЛАТНУЮ мабільную праграму

Спампаваць